Φέραμε εξάρες, αλλά…

Φέραμε εξάρες, αλλά…

“Το ζητούμενο είναι να συνεχιστούν οι καλές εμφανίσεις και η αγωνιστική βελτίωση της ομάδας στα παιχνίδια που ακολουθούν, αρχής γενομένης από αυτό της Πέμπτης στην Ελβετία. Κάτι καλό φάνηκε στο πρώτο παιχνίδι του πρωταθλήματος, αλλά αυτό δεν φτάνει” γράφει ο dp11.

veroia6_1Δεν ανήκω σε αυτούς που ενθουσιάζονται ή απογοητεύονται εύκολα και δεν πρόκειται να γράψω διθυράμβους επειδή βάλαμε έξι γκολ στη Βέροια. Θα σταθώ στην αγωνιστική εικόνα της ομάδας, που ήταν σαφώς βελτιωμένη και έδειξε ότι ο Μπέντο δουλεύει στου Ρέντη.

Δεν είχαμε κάποιο θηρίο απέναντί μας, είχαμε μία ομάδα με μέτριες δυνατότητες, η οποία κατέρρευσε μόλις έφαγε τα δύο απανωτά γκολ. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η χρονιά δεν θα είναι εύκολη ούτε εντός των συνόρων, αφού υπάρχουν τρεις αξιόμαχοι αντίπαλοι που φιλοδοξούν να μας αφαιρέσουν το στέμμα του πρωταθλητή και θα κινήσουν γη και ουρανό για να τα καταφέρουν. Τους έχω ικανούς μέχρι και να προχωρήσουν σε υπόγειες συμφωνίες μεταξύ τους, προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους.

Εμείς πρέπει να κοιτάξουμε τη δική μας ομάδα και να αποδεικνύουμε σε κάθε παιχνίδι ότι είμαστε οι καλύτεροι. Αν μπούμε στο τρυπάκι να ασχοληθούμε με τους άλλους και να παίξουμε το παιχνίδι τους, με δηλώσεις και παραστάσεις, θεωρώ ότι θα έχουμε κάνει τεράστιο λάθος.

Υπάρχει βελτίωση, αλλά θέλουμε πολλή δουλειά ακόμα

Ο Καπίνο δεν είχε καθόλου πίεση και δεν φέρει ευθύνη στο γκολ που δέχτηκε, μετά από την ωραία προσποίηση και το εύστοχο πλασέ του προκλητικού Καπετάνου. Οι πλάγιοι αμυντικοί έπαιξαν πολύ επιθετικά και δεν ξέρω ποια εικόνα θα παρουσιάσουν όταν θα έχουν καλύτερες ομάδες απέναντί τους. Για ακόμα μία φορά, ο Φιγκέιρας δεν μου γέμισε το μάτι, ειδικά στα αμυντικά του καθήκοντα. Από την άλλη πλευρά, ο Ντε Λα Μπέγια δεν δέχτηκε επιθέσεις και δεν μπορεί να κριθεί για την αμυντική του συμπεριφορά.

1stΜποτία και Ντα Κόστα δεν είχαν δύσκολο έργο και ανταποκρίθηκαν με επιτυχία στα αμυντικά τους καθήκοντα. Τα νεύρα του Ισπανού δεν χρειάζονται, ακόμα και όταν υπάρχει κάποιος αντίπαλος που τον προκαλεί μέσα στο γήπεδο. Τσαμπουκάς και κόψιμο του βήχα χρειάζονται πάνω στις φάσεις, όχι μετά από αυτές. Ο μικρός (Ρέτσος) έδειξε πάλι ότι είναι ψυχωμένο παιδί και δεν χρειάζεται να πάρει κατάκαρδα ότι δεν μπόρεσε να αποτρέψει το γκολ που φάγαμε. Έχουμε δει φτασμένους και πολύ έμπειρους αμυντικούς να χάνουν τέτοιες φάσεις, αφού το πλεονέκτημα ανήκει στον αντίπαλο επιθετικό που έχει την κατοχή της μπάλας.

Μιλιβόγεβιτς και Καμπιάσο έκαναν καλό κουμάντο στο παιχνίδι, αλλά κάποιες φορές έπρεπε να μεταφέρουν πιο γρήγορα τη μπάλα στους επιθετικούς και να εκμεταλλευτούν τους κενούς χώρους που δημιουργούνταν. Ο μικροκαμωμένος διάβολος, που λέγεται Μάρκο Μαρίν, έκανε πολλή και καλή δουλειά. Έτρεξε παντού, πήρε πρωτοβουλίες, μοίρασε τελικές πάσες και έδειξε ότι θα μας βοηθήσει πολύ στη συνέχεια της χρονιάς.

Χωρίς να κάνει κάτι τρομερό και φοβερό, ο Ελιουνούσι έδειξε καλά στοιχεία, έβαλε ένα όμορφο γκολ και με λίγη προσοχή θα μπορούσε να έχει βάλει ακόμα ένα, αν δεν σημάδευε το δοκάρι μετά την έξοχη σέντρα του Μαρίν. Είναι βελτιωμένος σε σχέση με την περσινή χρονιά ο Σεμπά, δείχνει να πατάει καλύτερα στο γήπεδο και να έχει περισσότερη αυτοπεποίθηση. Η κίνηση και η εκτέλεση ήταν υποδειγματική, στο γκολ που πέτυχε.

Η ευχάριστη έκπληξη της πρεμιέρας ήταν ο Ιντέγιε που έβαλε τρία γκολ, όσα δεν είχε βάλει πέρσι σε ολόκληρο τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος. Δεν είναι χαρισματικός σκόρερ και αυτό φάνηκε τρεις φορές μέχρι να σκοράρει το πρώτο γκολ. Πρώτα στην εντελώς άστοχη κεφαλιά από το ύψος της μικρής περιοχής, μετά στο τετ-α-τετ του δέκατου λεπτού και στην κεφαλιά που έκανε όταν ξεκίνησε η φάση του πρώτου γκολ. Ένας killer θα τα είχε γράψει και τα τρία για πλάκα !

3rdΌμως, είναι φιλότιμος παίχτης και δυνατό παιδί, παίζει για την ομάδα και μπαίνει στις φάσεις, χωρίς να υπολογίζει ούτε τη σωματική του ακεραιότητα. Αντίθετα, ο Καρντόσο έδειξε βαρύς και ανέτοιμος, δικαιώνοντας τον Μπέντο για την προτίμηση που έδειξε στον Νιγηριανό. Σε ρηχά νερά κινήθηκε ο Πάρντο, που έδειξε τη γνωστή διάθεση και προσπάθησε να βοηθήσει σε ένα χρονικό σημείο που είχαν όλα κριθεί.

Στο τεχνικό μέρος, επιμένω ότι πρέπει να βγαίνουμε πιο γρήγορα στην επίθεση και να εκμεταλλευόμαστε περισσότερο τους κενούς χώρους, να πρεσάρουμε όσο πιο ψηλά γίνεται και να πνίγουμε τον αντίπαλο. Μου άρεσε που παίζαμε αρκετές φορές με κάθετες πάσες, προσπαθώντας να δημιουργήσουμε ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα, αλλά κάποιες βαθιές μπαλιές στον γάμο του Καραγκιόζη δεν αρμόζουν σε μία ομάδα που λέγεται ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.

Αυτό το παιχνίδι πέρασε και έχουμε μπροστά μας ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι, σε μία δύσκολη έδρα και κόντρα σε έναν αξιόμαχο αντίπαλο. Δεν πρέπει να γυρίσουμε με άδεια χέρια από την Ελβετία, μπορούμε να πάρουμε ένα θετικό αποτέλεσμα, αρκεί να παίξουμε με πειθαρχία και με πείσμα, κλείνοντας τους χώρους και αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν στο παιχνίδι. Ο κόσμος έχει πολλές απαιτήσεις από την ομάδα, αυτό πρέπει να το καταλάβουν όλοι και να μην το ξεχνούν ούτε για μία στιγμή.

dp11-Δημήτρης Παπαχρήστος
  • Makis Angelidis

    Πάλι μία μεστή ανάλυση όπως πάντα Μήτσε μου.
    Μένω στο σχόλιό σου …..”Στο τεχνικό μέρος, επιμένω ότι πρέπει να βγαίνουμε πιο γρήγορα στην επίθεση και να εκμεταλλευόμαστε περισσότερο τους κενούς χώρους….” γιατί αυτό είναι που είδα και εγώ, και δεν μου άρεσε.
    Στις …αντεπιθέσεις που είχαμε, όταν ήταν μπροστά η Βέροια, και χάνανε την μπάλα, ….αδικαιολόγητες καθυστερήσεις !!!

    Ελπίζω γρήγορα να δέσει η ομάδα σε ομοιογένεια, και να κάνουν πράξη τα “θέλω” του Μπέντο.

    Καλή χρονιά να έχουμε, και θα είναι καλή αν δεν ασχολούνται με τους “άλλους” οι δικοί μας, αλλά κοιτούν μόνο την ομάδα μας.

  • Vasilis Moutsopoulos

    …στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε… Γειά σου Δάσκαλε!

  • ΤΡΕΞΕ ΖΕΛΑ ΤΡΕΞΕ

    καλή αρχή!
    η αλήθεια είναι ότι η καλή μέρα από το πρωί πρέπει να φαίνεται, αλλά το χάραμα μας βρήκε απογοητευμένους, τόσο με τις ελλειπείς κινήσεις της διοίκησης (θεωρούσα πως η περισυνή ομάδα θα ήταν αρκετη να ξεπεράσει το σκόπελο της Μπεερ Σεβά), όσα και με τα όσα αγωνιστικά είδαμε να ξεδιπλώνονται μπροστά μας.

    αφήνοντας, λοιπόν, ὃ γέγονε στην άκρη, ας επικεντρώσουμε στο δια αύτα.
    ναι, δε σκοτώσαμε το θηρίο, όμως μια πειστική εμφάνιση, με ευρύ σκορ και αξιόλογο και για την παρούσα εποχή θέαμα, αποτελεί το καλύτερο γιατρικό για τα όσα συνέβησαν, δίνοντας τις απαιτούμενες προοπτικές για το ό,τι δύναται να επακολουθήσει.

    ας μου επιτραπεί να βγάλω και τον …προπονηταρά που έχω μέσα μου και να δώσω μια επιγραμματική πρώτη εκτίμηση για το έμψυχο δυναμικό της ομάδος μας.

    αρχίζοντας από τη θέση του τερματοφύλακα, η γνώμη μου είναι πως ο Καπίνο, προς το παρόν εάν προτιμάς, δεν είναι επιπέδου Ολυμπιακού, αν και φοβάμαι ότι το πρόβλημα που, κατά την άποψή μου, έχω διαπιστώσει δεν είναι κάτι που «δουλεύεται» και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, έχω προσέξει ότι ο Στέφανος αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι την επαφή με τους αντιπάλους, ωσαν να έχει …μικροβιοφοβία.

    στο κεντρο της άμυνας, διαθέτουμε έναν αργό στόπερ (Μποτία), έναν αθλητικότατο αλλά επιπόλαιο (Ντα Κόστα), έναν που δεν γνωρίζουμε σε ποια κατάσταση βρίσκεται (Σιόβας), έναν φέρελπι (Ρέτσος) κι έναν άγνωστο Χ (Βιάνα), άρα υπάρχουν θεματάκια.

    στα άκρα της άμυνας ο Ντελα μπέγια μου είναι συμπαθέστατος, ο Ελαμπντελαουί αναμένεται, ο Φιγκέιρας …Μασουακίζει, αμελώντας τα ανασταλτικά του καθήκοντα, ξέρει όμως το τόπι, ο Τσιμίκας δεν μπορεί να μαρκάρει χωρίς τραβολογήματα και ο Βούρος είναι αξιοπρεπής.

    στο κέντρο κάνουμε ΠΑΡΤΥ!!! δε θα αναφερθώ στους γνωστούς, ούτε στον Ρομαό, τον οποίο δεν έχω δει, αλλά στον Μαρτίνς, ο οποίος μου εχει κάνει κάλλιστη εντύπωση! το παλληκαράκι δείχνει να βλέπει σε όλο το γήπεδο να μεταβιβάζει με ακρίβεια και ουσιαστικά, δηλώνω εντυπωσιασμένος!

    στα άκρα της επίθεσης διακρίνω επίσης θέματα. ο Ελγιουνούσι μου φαίνεται κάπως «μη μου άπτου», ο Πάρντο δείχνει να έχει θέματα με τον …θυρεοειδή, ο Μάριν (ΠΑΙΧΤΟΥΡΑ) μάλλον δεν είναι ακραίος επιθετικός και ο Μανθάτης έχει θέμα στην τελική προσπάθεια, είτε αυτή είναι πάσσα είτε είναι προς την εστία (βλ. Φέτφα).

    μπροστά, λογικά θα πετάμε φωτιές με μόνο ερωτηματικό την διαχείριση.

    και κλείνω τα αγωνιστικά με τον Μπέντο, κατ αρχάς να δηλώσω ότι έχω αλλεργία στους Πορτογάλους προπονητές, όμως δεν μπόρεσα να μην συγκρίνω τον Πάουλο με τον …αγαπημένο μου Λεονάρντο-«παιδί, φέρε άλλη μία απ’όλα»-Ζαρτζίμ. εάν ενθυμούμει καλώς ο πρώτος επίσημος αγώνας του Λεονάρντο ήταν πάλι με την Βέροια, στον οποίον είχαμε κερδίσει 3-0 με τακτική λες και παίζαμε απέναντι στην Μπάρτσα, κλειστά και με αντεπιθέσεις, εν αντιθέσει με τον Μπέντο που δείχνει πιο απελευθερωμένος και ολίγοτερο φοβικός (παρ’ όλο όσων προηγήθηκαν μεσα στο καλοκαίρι), άρα δείγμα θετικό.

    Υ.Γ. ο Κόκκαλης ενεργούσε πολλά χρόνια επιχειρηματικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με το που άρχισε να παίρνει πρωταθλήματα με τον Ολυμπιακό άρχισαν τα βιολιά και οι …βιολετέρες περί Στάζι, μιζών έως και καρκίνου! με τον Μαρινάκη το αυτό.
    δεν ευαγγελίζομαι πως ο εκάστοτε μεγαλοεπιχειρηματίας έχει αποκτήσει, όσα έχει αποκτήσει, με το σταυρό στο χέρι, αλλά πολύ μονόπαντη η πλάστιγγα των ΑΡΔ και του Κράτους-παρακάτους, πολύ μονόπαντη!!!